Kurumsallaşma, şirketlerin yaşadığı her sorunda tüm yönetici ve çalışanların dillendirdiği hem bir eksiklik, hem de geliştirilmesi gerekli görülen bir beklenti olarak karşımıza çıkmaktadır. Herhalde şirketlerde kişilerarası konuşulan tüm konuları kayıt edebilsek ve konuşmalardaki iş yaşamına yönelik kavramları tarayıp ölçebilseydik, ilk 10 sırada içerisinde “kurumsallaşma” kavramının yer aldığını görebilirdik.

İş hayatı içerisinde üzerine bu kadar konuşulan ve beklentilerin atfedildiği bir kavram daha yoktur. Böylesi bir manzara karşısında “kurumsallaşma” kavramını şirketlerin Atlas’ı olarak benzetmek hiçte yanlış olmaz.

Yunan mitolojisinde tanrılara savaş açtıkları için cezalandırılan titanlardan birisi olan Atlas, sonsuza kadar gök kubbeyi sırtında taşımak zorunda kalmıştır. Böylelikle gök kubbe ile yer kubbenin birleşmesi engellenmiştir. Tıpkı Atlas gibi, kurumsallaşma kavramı da şirketlerin tüm yükünü omuzlamakta ve şirketlerin yaşamlarına devam edebilmelerini sağlamaktadır.

Tüm şirketlerin hedeflerini en yalın haliyle devamlılığını sağlamak olarak tarif edebiliriz. Bir başka deyişle her şirket yaşam ömrünü uzatmak ve iş dünyasında daha uzun süre kalıcı olmak ister. Bunun yolu ise en başta şirketin para kazanması ve yeterli derecede kar etmesine bağlıdır. Eğer para kazanma ve şirket ömrünü devam ettirebilme konularını bir sonuç olarak ele alırsak, sonucu ortaya çıkartan araçlardan en önemlisini de “kurumsallaşma” olarak tarif edebiliriz.

Peki, kurumsallaşma veya kurumsallaşma seviyesini artırmak için bir şirketin nelere ihtiyacı vardır? Bu zamana kadar yaptığımız çalışma ve gözlemler sonucunda öne çıkan başlıkların şunlar olduğunu gördük:

• Stratejik Planlama
• Organizasyonel Yapılanma
• Vizyoner Liderlik Tarzı
• Yenilikçi Şirket Kültürü
• Kurumsal Çalışan Yapısı
• Gelişmiş Yazılı Hafıza

Doğru sıra ve bütüncül bir yapı ile şirketlere yukarıdaki 6 uygulama ile yaklaşıldığında muazzam sonuçlar elde edilebilir. Söz konusu 6 uygulamanın herhangi birisi şirkete adapte edilemediğinde ve eksik kaldığında ise istenen gelişmenin sağlanamadığı görülmüştür. Özellikle birçok şirket yöneticisi ve hissedarı bu uygulamaların bazılarını şirketlerinde hayata geçirmelerine rağmen (örneğin belli bir derinlikte stratejik plan oluşturmalarına rağmen) sonuca olumlu bir katkı sağlamadığını görmekte ve bahsedilen sistemlerin şirketin kurumsallaşması için işe yaramadığını düşünmektedir. Ancak, bu doğru bir tabir ile ne yazık ki “resmin tamamına” bakmamaktan ibarettir. Şirket üzerinde sınırlı etki ve geçici çözümlere neden olan bu eksik bakış açısı bugün şirketlerin kurumsallaşma heyecanı ve özverilerini ne yazık ki tüketmektedir.

Enerjimizi doğru kullanabilmek, şirkete yararı olan kalıcı faydalar sağlayabilmek ve şirketin yaşam ömrünü uzatacak sonuçlar elde etmek için kurumsallaşma temellerini eksiksiz şekilde yerine oturtmalıyız.

Devam edecek olan yazı dizimizde her bir temel öğenin nasıl uygulamaya geçirilebileceği ve şirkete etkisinin neler olacağı üzerinde duracağız.